WATERREIJK WEERRIBBEN-WIEDEN: BESTEMMING BEREIKT !!

BLOKZIJL            GIETHOORN            VOLLENHOVE             STEENWIJK            OLDEMARKT            DRIEWEGSLUIS

Kalenbergergracht2

Ze zijn er helemaal klaar voor. Mam stopt nog snel even de zak krenten- en weekendbollen in de tas met de andere lekkere dingetjes en pap zet de tassen vast in de auto. Het is vakantie, het zonnetje schijnt en de kinderen ruzieën nog wat over wie welk waar mag zitten. Maar als iedereen dan eenmaal in de auto zit, kan er toch niets meer mis gaan. Op naar de boot die in de haven van ZWARTSLUIS met smart op hen ligt te wachten.

Papa is enorm opgewonden, want eindelijk gaan ze varen met Anna, zijn nieuwe scherpjachtje. Zijn vader had hem de tip gegeven om deze vakantie eens naar Overijssel te gaan. Vroeger toen hij nog klein was, waren ze wel eens naar de gondelvaart in GIETHOORN geweest. Destijds had hij zijn ogen uitgekeken. Zo veel mensen langs de gracht en al die mooie versierde boten met een eigen verhaal. De schoonheid van het dorp zelf, met al die eeuwenoude bruggetjes en boerderijtjes, had hij op die leeftijd nog niet eens door. Toch was hij eerst een beetje terughoudend geweest wat het advies van zijn vader betreft. ‘’Wat is daar nou verder nog te doen’’, had hij gevraagd. Desalniettemin besloot hij het advies op te volgen en dit bleek later een zeer verstandige keuze te zijn. Zijn vader had dan ook heel wat meer ervaring met watersporten dan hij zelf.
Zo gezegd begon de vakantie in Zwartsluis. ZwartsluisZodra alles aan boord was, werden zo snel mogelijk de trossen los gegooid en begon de motor te brommen. De kinderen hadden hun oranje zwemvestjes aan voor de zekerheid, want het zal niet voor het eerst zijn dat er een te water zou raken met al dat geren en gevlieg op en om de boot. Moeders had inmiddels de beentjes al languit op de bank in de kajuit gelegd en kantelde haar hoofd een beetje naar achter om met gesloten ogen lekker van de zon te genieten. Vaders kon zijn geluk niet op achter het roer, maar al gauw moest hij plaats maken voor Amerenske, zijn oudste dochter die ook een stukje wilde sturen. Samen hielden ze koers richting HASSELT om vervolgens in de middag in ZWOLLE aan te komen. Met het hele gezin ervaarden ze het door van Kooten en de Bie geschreven liedje: ‘’Eerst bij de mooie winkels in de Diezerstraat, de Promenade en daarna een stukkie stappen langs de Melkmarkt en de oude Sassepoort..’’. Waar anders kun je eindigen na zo’n dag dan lekker op het terras een hapje eten om vervolgens lekker op tijd naar de bed te gaan.

De volgende dag zou de tocht namelijk voortgezet worden naar KAMPEN. In deze vroeger oh zo machtige Hanzestad waren ze alle vier nog nooit geweest. De sfeer blijkt daar enorm gezellig te zijn en de kinderen waren vooral blij met de ideale surf- en zwemplaatsen. Daar kunnen Amerenske en haar kleine broertje Ruud even alle energie kwijt, die ze tijdens het varen hebben opgekropt. Zo was het in bed stoppen die avond voor Toos, de moeder van het stel, ook een stuk minder moeite.

Kampen


Voor vandaag stond er een mooie dag op het programma. Het tuig van Anna zal vandaag voor het eerst getest worden, want de wind leek gunstig om even lekker op het Zwarte Meer te gaan zeilen. Geen lawaai van de motor en de hele dag kleine aanpassingen doen om die boot maar zo snel en soepel mogelijk door het water te laten glijden. Ook de kinderen vinden het geweldig en het geeft René een heerlijk gevoel om te zien dat hij zijn kinderen ook iets van de watersport mee kan geven, net als zijn vader vroeger bij hem. Hij laat ze daarom af en toe sturen en steeds de schoot aantrekken na een overstagmanoeuvre. Als ’s avonds de wind afneemt, besluiten ze om in de haven van Genemuiden te gaan liggen. Ze zijn het er over eens dat je niet in ‘’de tapijtstad’’ kan zijn geweest, zonder het tapijtmuseum te hebben gezien. Dus besluiten ze nog een dagje te blijven en vullen na het museumbezoek de rest van de dag met een heerlijke wandeling in de natuur. Vollenhove-passantenhaven
Aan het ontbijt vertelt Toos de kinderen dat ze vandaag naar VOLLENHOVE gaan varen; een heel speciaal stadje. Deze stad ligt namelijk op de grens van waar vroeger een zee was, waar mensen nu land van gemaakt hebben. Amerenske vraagt zich af of ze niet beet wordt genomen en stelt een paar slimme vragen, maar uiteindelijk gelooft ze toch het verhaal van haar moeder. Het is niet zo ver varen en op advies van opa gaan ze in de gezellige binnenhaven liggen. Vandaag hebben ze dus genoeg tijd om de stad lekker rustig te verkennen. Overal staan grote landhuizen en daarom wordt dit VOLLENHOVE ook wel ‘’Stad der paleizen’’ genoemd. Dit keer weet René te vertellen, dat dit komt door de strategische ligging van de stad. Omdat het daardoor een aantrekkelijke plaats was voor families van adel om zich hier te vestigen. VlonderpadMaar de kinderen vinden dit ‘nieuws’ maar niks, daarom stapt iedereen op de fiets en rijdt naar het vlakbij gelegen BEZOEKERS CENTRUM De Wieden (Natuur Monumenten) en daar zijn de kinderen direct thuis en hebben dolle pret op de laarzenroute, trilveen, het zelf mogen bedienen van de vlotjes en vooral met het schepnetje dat ze hebben meegekregen.  De LAARZENROUTE: de ultieme Wieden Weerribben ervaring!!

In de komende dagen van de vakantie wordt opa nog meerdere malen geprezen, als akelig duidelijk wordt waarom Het Waterreijk Weeribben Wieden zo adembenemend mooi is. Eerst komen ze in het ZUIDERZEESTADJE BLOKZIJL aan. De gezellige haven met aanliggende sluis heeft een goede sfeer en de kinderen vermaken zich de hele middag door op het oude kanon te spelen en lekker te vissen in de haven. René besluit op het terras van Sluiszicht maar eens een dagje in Blokzijl te blijven, want hij ontdekt daar een UITJE dat hij de kids niet kan onthouden. 

TukTukEn zo rijdt er de volgende dag rond 9 uur een merkwaardig voertuig de Bierkade op. Amerenske -net de ogen open- gelooft niet wat ze ziet en slaakt een gilletje wanneer dit gele gevaarte bij de Anna stopt en papa vrolijk roept "Goeie morgen, gaat het gebeuren ....". Het ontbijt is nog nooit zo snel gegeten en weg gaan de familie met de TukTuk, heerlijk door de Weerribben. En de havenmeester houdt een oogje op Anna.

De volgende dag valt de mond van Toos open als ze -met gestreken mast- door de natuur varen richting Muggenbeet. En die mond gaat de eerstkomende tijd niet meer dicht, want het wordt alleen maar mooier als ze door piepkleine dorpjes als Nederland en Kalenberg komen. Ze worden hopeloos verliefd op het natuurgebied ‘’de Weerribben’’ en beloven elkaar om hier minstens één keer per jaar naar toe te gaan. Ruud raakt even in paniek als hij een vogel onder water ziet gaan en heel lang niet meer terug ziet komen. Zijn moeder stelt hem gerust en zegt dat de vogel heel goed zijn adem in kan houden en wijst naar de plek waar de fuut net weer boven water is gekomen.

Aan de rand van de Weerribben ligt het plaatsje OSSENZIJL en dit was gister de eindbestemming van die fantastische dag. De kinderen vinden dit plekje vooral leuk, omdat ze lekker een dagje konden gaan kanoën in de natuur. Maar pa en ma genieten vooral van het authentieke karkater van het dorp. De meeste mensen lijken nog steeds te leven van rietteelt en kleinere landbouw. Ze besluiten om hier nog een paar dagen langer te blijven en de omgeving eens wat beter te verkennen met de fiets en te voet.

Echter is het na al die natuur wel eens tijd voor wat culturele activiteiten. De tocht wordt dus voortgezet naar STEENWIJK. De Sint Clemenstoren is nog steeds een van de grootste torens van het land en dit geeft wel aan hoe belangrijk deze stad vroeger was. De stadswandeling is dan ook indrukwekkend met vooral de oude geveltjes bij het stukje Jugendstilroute. De kinderen vermaakten zich ook prima, want later die dag gingen ze naar het park ‘’Rams Woerthe’’. De prachtige grote villa hadden ze dan misschien al gauw gezien, maar ze konden maar geen genoeg krijgen van de pauwen en de hertjes in het park. Kortom, weer een geslaagde dag. Toos merkt nog een keer op dat de tijd vliegt en de vakantie alweer bijna voorbij komt. Maar gelukkig hebben ze nog één van de hoogtepunten voor de boeg.

Het openluchtmuseum GIETHOORN is namelijk de allerlaatste bestemming. Het was nog precies hetzelfde als René zich kon herinneren. De vele bruggetjes en oude boerderijen zijn adembenemend. Zo met de familie in een gehuurd fluisterbootje lijkt het net een sprookje. Ze maken een puzzeltocht en zo leren de kids ook nog wat geschiedenis over Giethoorn. Amerenske kan zich moeilijk voorstellen dat er daadwerkelijk een meer is ontstaan, doordat mensen hier vroeger turf hebben gegraven. Als ze eenmaal aan het avondeten zitten, blijkt dat ze geluk hebben. Het schijnt vanavond een festival te zijn. Het feest heet ‘’de blues’’ en overal wordt muziek gespeeld. Niet alleen in de kroegen en restaurants, maar zelfs op het water! De mensen komen met kleine bootjes voor een drijvend podium liggen en iedereen deelt mee in deze bijzondere sfeer. Dit is nog eens geluk hebben.

Wat een einde van de vakantie. De volgende dag wordt René wakker met een enigszins zeurend hoofd, maar hij is nog zo aan het nagenieten dat het hem niets uitmaakt. Vandaag is het slechts een kwestie van terugvaren naar de thuishaven in Zwartsluis. En dan zit het er helaas alweer op. Gelukkig hoeft er morgen nog niemand aan het werk of naar school, dus is er geen stress of gehaast. Mama ziet het natuurlijk niet zitten om nog te koken, maar niemand heeft zin om lang op eten te moeten wachten in een restaurant. Daarom halen ze een lekker patatje en de kinderen hadden zich geen beter einde van de vakantie kunnen wensen. René en Toos kijken elkaar ook nog eens aan voor ze gaan slapen en beseffen zich dat dit niet de laatste keer was dat ze hebben genoten van het prachtige Waterreijk Weerribben Wieden.

Met dank aan Tom Westerbeek



webworks by multimove